Ang estado ng panaginip ay may sariling metabolikong tulin, ng sarili nitong estadong pisyolohiya. Ang pag-tulog ay may sariling metabolikong
tulin ng sarili nitong pisyolohiya ang estado. Ang pag-gising ay may sariling metabolikong
tulin, ng sarili nitong estadong pisyolohiya. Bumubuo tayo ng iba’t
ibang realidad.
Daniel 4:
4 "Akong si Nebucadnezar ay panatag at
masaganang namumuhay sa aking palasyo. 5 Minsan,
nagkaroon ako ng isang nakakatakot na panaginip at mga nakakasindak na
pangitain habang natutulog. 6 Kaya, ipinatawag ko ang
mga tagapayo ng Babilonia upang ipaliwanag sa akin ang panaginip na iyon. 7 Dumating naman ang mga salamangkero, mga enkantador, mga
astrologo at mga manghuhula. Sinabi ko sa kanila ang aking panaginip ngunit
hindi nila ito maipaliwanag. 8 Ang kahuli-hulihang
nagpunta sa akin ay si Daniel na pinangalanan kong Beltesazar, ayon sa pangalan
ng aking Diyos sapagkat sumasakanya ang espiritu ng mga banal na Diyos. At
inilahad ko sa kanya ang aking panaginip. Ang sabi ko: 9
Beltesazar, pinuno ng mga salamangkero, alam kong sumasaiyo ang espiritu ng mga
banal na Diyos at alam mo ang lahat ng hiwaga. Ngayo'y sasabihin ko sa iyo ang
aking panaginip at ipaliwanag mo ito sa akin.
Ano
ba ang pantas?
Paano natin makikita ang pantas na nasa loob ng
pagkatao natin?
Ang ruta ng pantas ay sa pamamagitan ng ebolusyon ng ating sariling kamalayan. Sa pamamagitan ng sagradong aklat na ito tayo ay magiging isang pantas.
Ang ruta ng pantas ay sa pamamagitan ng ebolusyon ng ating sariling kamalayan. Sa pamamagitan ng sagradong aklat na ito tayo ay magiging isang pantas.
Tayo ay nasa bagong yugto ng ebolusyon
at ang sumusunod na baitang ng ebolusyon ay ang ebolusyon ng kamalayan at ang hantungan ay ang ebolusyon ng kamalayan sa kamalayan.
at ang sumusunod na baitang ng ebolusyon ay ang ebolusyon ng kamalayan at ang hantungan ay ang ebolusyon ng kamalayan sa kamalayan.
Sa nakalipas na
daang daang taon tayo ay isang biktima na
tumutugon sa mga pagkakataon para mabuhay. Tayo ay nakatira pa noon sa isang
delikadong kapaligiran puno ng mababangis na hayop na ang tingin sa atin ay
masarap na pagkain kaya natuto tayong tumakbo at tumakas.
Hanggang natuto
na tayong lumaban at manghuli naging mangangaso ng mga mababangis na hayop
upang maging pagkain natin.
Ngayon sa makabagong panahon tayo ay biktima pa rin na tumutugon
din ng pagtakbo, pagtakas at pag-iwas sa takot na nalilikha ng mga balita ng
terrorismo, ng malakas na bagyo, ng malakas na lindol at sa mga balita sa
pahayagan na hindi naman nagkakatotoo.
Na ang ginagawa ngayon sa atin
ay ang pagkakaroon ng pagkataranta, depresyon. Stress, ng isang epidemya ng
sakit sa puso, pagkasira sa sistema ng ating katawan, epidemya ng kanser
at iba pang nakakasirang karamdaman.
Pero ang higit na tumataas ay ang pagpapamana
sa susunod na henerasyon ng mga digmaan, ng galit, ng pag sakop, ng kagahaman, ng
pagsupil sa kapwa tao at ang pagsira ng kapaligiran.
Kaunting
dahilan lang nagpapatayan na ang mga tao. Umuupa ng mga bayarang mamamatay tao
dahil lang sa maliliit na problema. Magkaroon lang ng inggit umuupa na ng mga
mangkukulam upang magbaon ng mga sakit ispiritual na nagiging pisikal na
karamdaman sa kanilang bibiktimahin. Dito nakakatulong ang mga sagradong aklat
para magising ang pagiging pantas, ang pagiging
manggagamot, ang pagiging engkantador, ang pagiging salamangkero, ang pagiging
taga payo at ang pagiging mandirigmang ispiritual.Maibalik ang pagmamahalan,
pagmamalasakit at pag-ibig sa kapwa tao sapagkat tayong lahat ay konektado sa
sandaigdigan at sa ispiritwal.
Tayong
mga tao na ngayon ang mangangaso sa
sarili nating planeta tulad noong sinaunang panahon tayo tayo din ang nag aaway
away para makuha ang kanilang mga lupain at kanilang mga pagkain at ari-arian.
Na nagiging sanhi upang tayo tayo ay magkaubusan ng lahi. Tayo pa rin ang
naninira ng inang kalikasan, ng ating sariling planeta, ng ating sariling
tirahan at ng kahanga-hangang sandaigdigan.
Na kung saan tayo ay isang nilikhang may pribileyo. Malilipol
tayo kapag wala ang pantas. Kaya mahalagang mapabalik natin ang pantas ng may
nagmamadaling pangangailangan ibalik ang pagiging pantas
upang magising ang nasa loob ng ating
pagkatao.
Ang pantas ay naglalayon at naghahangad sa kaloob-looban ng ating
pagkatao, ang ating hinahanap bilang tao ay ang kalayaan.
At mayroong mga
antas ang kalayaan. kapag nagtanong ka sa isang tao kung ano ang kalayaan marahil ang pinaka-mababaw na
antas at paliwanag ng kalayaan ay
magawa ang mga bagay na ninanais at gawin kung ano ang gustong
gawin.
Ang pangalawang antas
ng kalayaan
ay ang kakayahan upang matupad ang ating mga ninanais at kung ano ang mga paraan upang matupad ang ating mga kagustuhan materyal na bagay, espirituwal na bagay at iba pa.
ay ang kakayahan upang matupad ang ating mga ninanais at kung ano ang mga paraan upang matupad ang ating mga kagustuhan materyal na bagay, espirituwal na bagay at iba pa.
Subalit mayroong ikatlong
antas ng kalayaan
at ang ikatlong antas ng kalayaan ay ang kakayahang upang makatakas sa bilangguan
ng mga nakaraang pag kokondisyon ng tao sa pamamagitan ng
telebisyon o internet ng mga pangyayari na nakaka impluensiya ating paniniwala
at pag-uugali. Tayo ay nagagawang ma hipnotismo at nagagawang mapaniwala
sa iba’t ibang propaganda at kasinungalingan.
Ang pang-apat na antas ng kalayaan ay
ang kakayahan na gumawa ng
likas at tamang aksyon na magdadala sa
atin sa ebolusyon at katuparan ng ating mga ninanais.
Ang ebolusyon ng
isang tao ay apektado ng kanilang naging desisyon at pagkatapos ay
maaari na tayong pumunta lampas sa iba pang
mga antas ng kalayaan
na ating gagalugarin na kung saan pumapasok
tayo sa kaharian ng kamalayan.
Ito ay lampas sa ating pag-gising,
lampas sa ating panaginip at lampas sa ating pagtulog. Tayo ay patuloy na nagpapalipat-lipat sa pagitan ng paglilikha, ng panaginip at ng pag-tulog.
lampas sa ating panaginip at lampas sa ating pagtulog. Tayo ay patuloy na nagpapalipat-lipat sa pagitan ng paglilikha, ng panaginip at ng pag-tulog.
Mayroon pa bang mundo na dapat nating galugarin sa ating sariling kamalayan? Ang walang hangganang mundo ay dumarating at
umaalis sa napakalawak at lumalago nating kaisipan at kamalayan.
Ito ang lebel ng
kalayaan na kung saan ginagalugad natin ang mundo lagpas sa ating pag-gising,
sa ating mga panaginip at sa ating pag-tulog. Ito ang kalayaang nakakalabas sa
hangganan ng kalawakan at oras.
1 Hari 3: 4-28
Ang
Karunungan ni Solomon
(2 Cronica 1:3-12)
4 Minsan, pumunta si Solomon sa Gibeon upang
maghandog, sapagkat iyon ang pinakatanyag na sagradong burol. Nakapag-alay na
siya roon ng daan-daang handog na sinusunog. 5 Kinagabihan, samantalang siya'y naroon pa sa Gibeon, nagpakita sa
kanya si Yahweh sa isang panaginip at tinanong siya, "Ano ang gusto mong
ibigay ko sa iyo? Sabihin mo!" wika sa kanya.6 Sumagot si Solomon, "Kinahabagan ninyo at tunay na minahal ang aking amang si David dahil naging tapat at matuwid siya sa inyo at naging malinis ang kanyang puso. At ipinagpatuloy ninyo ang inyong tapat na pagmamahal sa kanya nang bigyan ninyo siya ng isang anak na ngayo'y nakaupo sa kanyang trono. 7 Yahweh, aking Diyos, ginawa mo akong hari bilang kahalili ng aking amang si David, kahit ako'y bata pa't walang karanasan. 8 Ngayo'y nasa kalagitnaan ako ng iyong bayang pinili, bayang hindi na mabilang sa dami. 9 Bigyan po ninyo ako ng karunungang kailangan ko sa pamamahala at kakayahang kumilala ng mabuti sa masama. Sapagkat sino po ba ang may kakayahang maghari sa napakalaking bayang ito?"
10 Dahil ito ang hiniling ni Solomon, nalugod sa kanya si Yahweh 11 at sinabi sa kanya, "Dahil hindi ka humiling para sa iyong sarili ng mahabang buhay, o kayamanan, o kamatayan ng iyong mga kaaway, kundi ang hiniling mo'y karunungang kumilala ng mabuti sa masama, 12 ibibigay ko sa iyo ang hiniling mo. Bibigyan kita ng karunungan na walang kapantay, maging sa mga nauna o sa mga susunod pa sa iyo. 13 Ibibigay ko rin sa iyo ang mga bagay na hindi mo hiningi: kayamanan at karangalang hindi mapapantayan ng sinumang hari sa buong buhay mo. 14 At kung mamumuhay ka ayon sa aking kalooban, kung susundin mo ang aking mga batas at mga utos, tulad ng ginawa ng iyong amang si David, pagkakalooban pa kita ng mahabang buhay."
15 Nagising si Solomon at noon niya nalaman na siya'y kinausap ni Yahweh sa panaginip. Pagbalik niya sa Jerusalem, pumunta siya sa harap ng Kaban ng Tipan ni Yahweh, at nag-alay ng mga handog na susunugin at mga handog para sa kapayapaan. Naghanda rin siya ng isang salu-salo para sa kanyang mga tauhan.
Ang
Hatol ni Solomon
16 Isang araw, nagpunta sa hari ang dalawang babaing nagbebenta ng
panandaliang-aliw. 17 Ang sabi ng isa, "Mahal na hari, kami po ng babaing
ito ay nakatira sa iisang bahay. Nanganak po ako habang siya'y naroon. 18
Pagkalipas ng tatlong araw nanganak din ang babaing ito. Wala po kaming ibang
kasama roon. 19 Isang gabi ay nadaganan po niya ang kanyang anak at ito'y
namatay. 20 Malalim na ang gabi nang siya'y bumangon at habang ako nama'y
natutulog. Kinuha niya sa tabi ko ang aking anak at dinala sa kanyang higaan,
at inilagay naman sa tabi ko ang kanyang patay na anak. 21 Kinaumagahan,
bumangon po ako upang pasusuhin ang aking anak, ngunit natagpuan ko na lang na
ito'y patay na. Subalit nang pagmasdan ko pong mabuti, nakilala kong hindi iyon
ang aking anak."
22 Tumutol naman ang pangalawa at ang sabi, "Hindi totoo 'yan! Anak ko ang
buhay at ang sa iyo'y patay."
Lalo namang iginiit ng una, "Hindi totoo 'yan! Anak mo ang patay at akin
ang buhay!"
At ganito ang kanilang pagtatalo sa harapan ng hari.
23 Kaya't sinabi ni Solomon sa isa, "Sinasabi mong iyo ang buhay na bata
at kanya ang patay;" at sa ikalawa, "Ang sabi mo nama'y iyo ang buhay
at kanya ang patay." 24 Kaya nagpakuha ang hari ng isang tabak. At dinala
nga sa kanya ang isang tabak. 25 Sinabi ng hari, "Hatiin ang batang buhay
at ibigay ang kalahati sa bawat isa."
26 Nabagbag ang puso ng tunay na ina ng batang buhay at napasigaw: "Huwag
po, Kamahalan! Ibigay na po ninyo sa kanya ang bata, huwag lamang ninyong
patayin."
Sabi naman noong isa, "Sige, hatiin ninyo ang bata upang walang makinabang
kahit sino sa amin!"
27 Kaya't sinabi ni Solomon, "Huwag ninyong patayin ang bata. Ibigay ninyo
sa una; siya ang tunay niyang ina."
28 Napabalita sa buong Israel ang hatol na iginawad ng hari at ang lahat ay
nagkaroon ng paggalang at takot sa kanya. Nabatid nilang taglay niya ang
karunungan ng Diyos upang humatol nang makatarungan.
Ecclesiastico 1: 1-30
Papuri sa Karunungan
1 Mula sa Panginoon ang lahat ng karunungan,at iyon ay taglay niya magpakailanman.
2 Sino ang makakabilang ng buhangin sa dagat, o ng patak ng ulan,
o ng mga araw, o sa panahong walang pasimula at walang katapusan?
3 Sino ang makakasukat sa taas ng langit, o sa lawak ng lupa?
Sino ang makakaarok sa karagatan
at sino ang makakasaliksik sa Karunungan?
4-5 Bago pa likhain ang alinmang nilalang, nalikha na ang Karunungan,
at ang tunay na pagkaunawa, bago pa nagsimula ang mga panahon. a
6-7 Kanino ipinahayag ang simula ng Karunungan,
at sinong nakakaalam ng kanyang pamamaraan? b
8 Iisa lamang ang talagang marunong;
dapat tayong gumalang na may paghanga sa harap ng kanyang luklukan.
9 Ang Panginoon ang lumikha ng Karunungan,
kinilala niya ang kahalagahan nito
at ibinuhos niya ito sa lahat ng kanyang nilalang.
10 Binahaginan niya ng Karunungan ang lahat ng tao,
ngunit higit na masagana ang kaloob niya sa mga umiibig sa kanya. c
11 Kung may paggalang ka sa Panginoon,
magkakamit ka ng karangalan at kasiyahan,
mapuputungan ka ng tuwa at kagalakan.
12 Ang magparangal sa Panginoon ay nagdudulot ng kaligayahan at tuwa,
nagkakaloob ng buhay na mahaba at maligaya. d
13 Ang may paggalang sa Panginoon ay sasagana sa bandang huli;
pagpapalain siya sa oras ng kamatayan.
14 Ang paggalang sa Panginoon ay simula ng tunay na Karunungan;
sa sinapupunan pa ng ina'y kasama na siya ng mga tapat.
15 Nanirahan siya e sa gitna ng mga tao mula pa noong una
at magtitiwala sa kanya ang mga susunod na salinlahi.
16 Ang may paggalang sa Panginoon
ay siyang nagkakamit ng pinakamataas na Karunungan;
mag-uumapaw sa kanila ang kanyang masaganang bunga,
17 pinasasagana niya sa mabubuting bagay ang kanilang tahanan,
pinupuno niya ng masaganang ani ang kanilang f mga kamalig.
18 Ang paggalang sa Panginoon ay magandang bulaklak ng Karunungan,
na nagdudulot ng kapayapaan at kalusugan. g
19 Namamahagi siya ng kaalaman at ganap na pagkaunawa;
ang nagpapahalaga sa kanya
ay kanyang pinaparangalan at pinagiging tanyag.
20-21 Ang paggalang sa Panginoon ay siyang ugat ng Karunungan,
at ang mga sanga naman nito ay mahabang buhay. h
Pagtitimpi sa Sarili
22 Ang marahas na galit ay laging walang katuwiran;mapapahamak ang tao sa sandaling padala siya sa kanyang galit.
23 Maghintay ka at magtimpi, at sa huli ay hindi mo ito pagsisisihan.
24 Huwag kang magsalita hanggang hindi napapanahon;
pagkatapos, igagalang ng lahat ang iyong katalinuhan.
Ang Karunungan at ang Paggalang sa Diyos
25 Ang Karunungan ay may magagandang aral na iniingatan,ngunit ang makasalanan ay nasusuklam sa kabanalan.
26 Sundin mo ang Kautusan, kung nais mo ng Karunungan;
ito'y masaganang ipagkakaloob sa iyo ng Panginoon.
27 Ang paggalang sa Panginoon ay karunungan at kaalaman;
nalulugod siya sa matapat at mababang-loob.
28 Huwag mong itatakwil ang paggalang sa Panginoon;
huwag kang dudulog sa kanya nang di tapat sa loob.
29 Pag-ingatan mo ang iyong pananalita,
at huwag kang magkukunwari sa paningin ng mga tao.
30 Huwag kang magmamataas, baka ka bumagsak at sukdulang mapahiya.
Ihahayag ng Panginoon ang iyong mga lihim,
at hihiyain ka niya sa harap ng madla,
sapagkat dumulog ka sa kanya nang walang paggalang,
at ang puso mo'y puno ng pandaraya.
Kung ang kayamanan ay nangangahulugan ng kaligayahan, ang mayaman ay dapat na nagsasayaw sa mga lansangan; kung ang kapangyarihan ay nagsisiguro ng seguridad, dapat ang mga pinuno ay lumakad sa mga lansangan ng walang bantay; kung ang kagandahan at katanyagan ay magdadala ng perpektong relasyon, dapat ang mga kilalang tao ay hindi naghihiwalay. Ang katotohanan ay, walang mas mahusay na paraan upang maging masaya sa buhay na ito kung hindi mabuhay ng simple, maglakad ng may buong kababaang-loob at pag-ibig taos pusong sumailalim sa kalooban ng anino Diyos.
Upang maranasan ng ating sarili
ang isang dalisay na kakayahan, ito ang espiritu. Tayo ay isang hindi na kundisyong espiritu na nabitag at naikulong sa kundisyon itinuro ng kapaligiran, edukasyon at impluwensiya.
ang isang dalisay na kakayahan, ito ang espiritu. Tayo ay isang hindi na kundisyong espiritu na nabitag at naikulong sa kundisyon itinuro ng kapaligiran, edukasyon at impluwensiya.
May antas ng kalayaan upang
galugarin ang mundo na higit pa sa gising, sa nangangarap at
sa natutulog. At sa wakas ay kalayaan
upang makatakas sa mga hangganan
ng kalawakan at
oras.
Ang katotohanan
na ikaw o ako ay hindi maaaring isiksik ng kabuuan sa isang
katawan. Para sa maikling panahon
ng isang panghabang buhay na kalayaan upang makatakas
sa mga hangganan ng kalawakan at oras,
dahil tayo ay wala sa espasyo at oras.
Narinig natin ang kasabihang
Ikaw ay nasa mundong ito ngunit hindi nito. Ano ang ibig sabihin nito? May ay isang bahagi sa atin na lumalahok sa espasyo at oras pero meron ding bahagi na malaya tulad ng hangin na lampas lampasan.
Ikaw ay nasa mundong ito ngunit hindi nito. Ano ang ibig sabihin nito? May ay isang bahagi sa atin na lumalahok sa espasyo at oras pero meron ding bahagi na malaya tulad ng hangin na lampas lampasan.
Malaya tulad ng
alabok sa alikabok.
Malaya tulad ng hangin sa himpapawid
sa pag-ibig sa buhay ang aking kaluluwa ay nakatira at nakaupo sa kaniyang sariling hugis.
Malaya tulad ng hangin sa himpapawid
sa pag-ibig sa buhay ang aking kaluluwa ay nakatira at nakaupo sa kaniyang sariling hugis.
Mabuhay ng katulad ng isang pulubi
sa bawat araw sa ibang bahay tumitira
bawat gabi sa ilalim ng mga bituin
tayo ay pulubi sa mundong ibabaw
nandito para sa isang maikling panahon upang magbigay sa bawat isa ng kagalakan.
sa bawat araw sa ibang bahay tumitira
bawat gabi sa ilalim ng mga bituin
tayo ay pulubi sa mundong ibabaw
nandito para sa isang maikling panahon upang magbigay sa bawat isa ng kagalakan.
Ngunit ang kalayaan sa ganoong kahulugan ay maaari lamang maranasan
kapag sinimulan natin makilala
na ang tunay na tayo ay nasa mundo
ngunit hindi nito.
kapag sinimulan natin makilala
na ang tunay na tayo ay nasa mundo
ngunit hindi nito.
At
mayroong mga tao sa nakalipas na lumakad na ganitong paraan ng pantas sila ay
naging banal, pilosopo, manunulat, propeta at manghuhula na lumakad sa ganitong
paraan noong nakalipas na panahon.
Sa ngayon
maraming ng pantas ang nagigising
sa lipunan. Mayroong ilang mga napaka-ordinaryong tao mga hindi sikat na mga pantas na maaaring nakatayo lang sa isang
tindahan na nasa harapan mo o nakasakay sa lumilipad na eroplano na dumaan sa
itaas mo o naglalakad sa kalye.
Ito ang nangyayari sa ating panahon sa
nakamamanghang bilis.
Ang
pinagsama-samang kamalayan ay umuusbong sa tinatawag na isang kritikal na masa
kapag dumarami ang nagiging pantas at ang lahat ng mga pantas ay nagkaroon ng
parehong diwa.
Sinasabi nga na
nasa kaloob looban natin ang isang malalim na intelihensiya at ang katalinuhang ito ay ang tunay na pinaka-mataas
na henyo.
Ito ang sumasalamin sa karunungan ng
uniberso at kapag nakita natin ang intelihensiyang
ito ang buhay natin ay magiging mahika at
mapaghimala. Ito
ang daan ng pantas, ito ay isang paglalakbay at isang
destinasyon sa parehong oras.
Nagsimula ito sa isang simpleng tanong na kung saan ang
sangkatauhan ay nagta- tanong
simula pa noong libu-libong taon
ng nakakaraan ang tanong ay sino ako?
Sino ako? At kapag itinanong na natin ang tanong na ito sa ating mga sarili ang unang bagay na ating nasasagupa ay pagkalito at kaguluhan, iyon ay mabuti.
Sino ako? At kapag itinanong na natin ang tanong na ito sa ating mga sarili ang unang bagay na ating nasasagupa ay pagkalito at kaguluhan, iyon ay mabuti.
May isang pantas
na nagsabi na dapat may kalituhan sa loob mo upang bigyan ng kapanganakan ang isang
bituing sumayaw.
Ang kalituhan, ang kaguluhan at kawalan ng katiyakan ay mga sangkap ng resipe para sa paglitaw ng kalinawan, intuwisyon, kaayusan, kaalaman at karunungan.
Ang kalituhan, ang kaguluhan at kawalan ng katiyakan ay mga sangkap ng resipe para sa paglitaw ng kalinawan, intuwisyon, kaayusan, kaalaman at karunungan.
Isang ispiritwal na mangagamot ang nagsabi na: panatilihin ang mga kasamahan at
humanap ng mga kasama na naghahanap ng katotohanan
at lumayo sa mga taong natagpuan na ito.
Kaya tayo ay nasa
isang paghahanap magka-kasama tayo sa paglalakbay
hahanapin natin ang katotohanan makikita natin ito sa abot ng ating kakayanan at simulan ang
pag-galugad sa kaharian ng ating
sariling kamalayan.
At ito ay bagay na hindi madaling gawin ang
tawag dito ng mga maestro ng Dtef ay lugar ng pantas sa talim ng
labaha. Dahil maaari
itong maging mapanlinlang sa
simulang ma- enkwentro natin ang loob ng ating pagkatao magsisimula tayong mailto
at magkaroon ng pag-aalinlangan.
Noong may
nagtanong sa isang dtef master ng: Sino ka? Ang sinagot
nya ay kapag sinubukan mo akong lagyan ng etiketa at ikulong sa
etiketa gugutumin mo ang iyong sarili.
Gugutumin mo ang
iyung sarili kapag ikinulong ka sa isang kahon ng isang salita at ang kahon na
iyun ang iyong magiging kabaong dahil hindi ko alam kung sino ako ako ay isang panaginip ng pagkalito at pag-aalinlangan. Ang
pangalan ko ay napulot lamang ng aking magulang sa himpapawid ng impluensiya ng
mga bansang sumakop sa aking mga ninuno.
At sinabi niya ang isang bagay na talagang maganda: Ako ang iyong
sariling tinig na umaalingawngaw
sa mga pader ng Diyos ng Diyos na walang
katapusan na walang hanggan ang
iyong sariling tinig.
Ito ang isa pang paraan ng pagsasabi na ang uniberso ay isang tugon sa mga tagamasid kaya kapag pumupunta tayo sa loob ng ating sarili nakikita natin na ito ay kalipunan ng iba’t ibang koleksyon ng iba't ibang mga enerhiya na gumuguhit na apoy ng buhay sa saligan ng ating mga kaluluwa.
Tumingin sa iyung kalooban Mayroong makasalanan at may santo doon Mayroong banal
at ng ubod ng
sama sa parehong oras. Mayroong sagrado
at mayroong bastos
mayroong madilim na gabi ang kaluluwa doon
mayroong liwanag ng biyaya ang
kaluluwa. Mayroong kasakiman
pero mayroon din mapagbigay.
May nagkakasabay na magkakasamang buhay ng lahat ng mga mag-kasalungat na katauhan at habang
sinisimulan natin pumunta sa masikip
na daanan ito sa madilim na pasilyo ang
multo ay mapupuno sa kisame ng ating kaisipan.
Pagkatapos lumampas sa lahat ng ito ay isang mundo ng dalisay na espiritu
ng purong kagalakan
ng walang katapusang kakayahang umangkop
Sa walang hanggang posibilidad . Andito na, natuklasan na ang mga
lihim ng pantas ang nakakaalam ng lahat ng bagay tungkol sa lahat ng bagay kapag ito ay kailangan ng makilala.
Dito na makikita ang ebolusyon ng ating sariling kamalayan sa pamamagitan ng pagbabago sa dami ng ating sariling atensyon kaya habang naglalakad tayo sa daang ito ng pantas.
Dito na makikita ang ebolusyon ng ating sariling kamalayan sa pamamagitan ng pagbabago sa dami ng ating sariling atensyon kaya habang naglalakad tayo sa daang ito ng pantas.
Pupunta tayo sa
iba’t ibang hakbang na matatagpuan
natin habang dumadaan sa sikretong daanan ng ating sariling
kaisipan upang mahanap ang mundo
ng purong kaalaman, purong pagka-malikhain at dalisay na karunungan.
At habang tinitingnan natin ang iba't ibang mga aspeto ng ating sarili matutuklasan natin na ito ang mga katangian ng
ating kamalayan.
Maaari silang magbuksan sa
kahabaan ng daraanan sa loob ng ating kamalayan na
parang may sinusunod na paraan.
Sila ay magkakasamang nabubuhay nang sabay-sabay sa parehong oras tulad ng iba’t ibang mga tapyas ng isang
brilyante na lumiwanag
at kumikislap ng magkakaiba depende kung saan nagmumula ang liwanag. Ito ang mga katangian ng
atensyon ng sarili sa kanyang sarili habang tinutuklas niya ang kaniyang
sarili.
Iyan ang paglalakbay na
ating isasagawa
Habang pumapasok tayo sa daang ito, habang papunta sa landas na ito na kung saan madalas na tinatawag na,
Ang landas na walang landas dahil walang malinaw na palatandaan ang kalsada kung hindi ang lahat ng ating karanasan.
Habang pumapasok tayo sa daang ito, habang papunta sa landas na ito na kung saan madalas na tinatawag na,
Ang landas na walang landas dahil walang malinaw na palatandaan ang kalsada kung hindi ang lahat ng ating karanasan.
Sa pamamagitan
ng pangmatagalan pilosopiya may mga dakilang espirituwal
na mga tradisyon ng mga salita na nagbigay ng lahat ng
mga mahusay na relihiyon sa daigdig.
At walang isang
bansa o walang isang kultura at walang isang
relihiyon para
magkaroon ng tanging karapatan sa katotohanan na
ang katotohanan ay
kanilang natuklasan. Ang pantas ay hindi maaaring mamonopolisa
ng iisa.
Tulad ng agham na
isang pamamaraan para tuklasin
ang katotohanan sa pamamagitan ng
layunin ay nangangahulugan na ang pansariling karanasan
ng mga yugto ang nagiging
katotohanan..
Ang ating literal na pamamaraan
para tuklasin ang katotohanan
sa kaharian ng kamalayan at samakatuwid ito ay pare-pareho pang-agham.
sa kaharian ng kamalayan at samakatuwid ito ay pare-pareho pang-agham.
Kung gusto nating matutong maging isang pisisista ang dapat mong gawin ay magsanay sa
pisika kung gusto nating matuto sa daan ng pantas dapat
nating galugarin ang ating sariling kamalayan at iyon bilang pang-agham bilang alinman sa mga pang-agham na pamamaraan.
nating galugarin ang ating sariling kamalayan at iyon bilang pang-agham bilang alinman sa mga pang-agham na pamamaraan.
Ang mga taong nang galing na sa landas bago tayo ay
nagsasabi sa atin na may
marahil pitong yugto na kung saan ang ating kamalayan ay nagbabago sa edad na ito ng inosentihan kung saan ay ang unang yugto ang pangalawa ay tinatawag na kapanganakan ng pagkamaka-sarili
ang ikatlong ay ang kapanganakan ng pagtatagumpay ang pang-apat ay ang kapanganakan ng mga pagbibigay
ikalima ay ang kapanganakan ng paghahanap ang anim ay ang kapanganakan ng propeta at ang ikapitong ay ang kapanganakan ng espiritu.
marahil pitong yugto na kung saan ang ating kamalayan ay nagbabago sa edad na ito ng inosentihan kung saan ay ang unang yugto ang pangalawa ay tinatawag na kapanganakan ng pagkamaka-sarili
ang ikatlong ay ang kapanganakan ng pagtatagumpay ang pang-apat ay ang kapanganakan ng mga pagbibigay
ikalima ay ang kapanganakan ng paghahanap ang anim ay ang kapanganakan ng propeta at ang ikapitong ay ang kapanganakan ng espiritu.
Pag-aralan
natin ng isa isa ang mga ito sa isang sequensyial
na paraan at matingnan
sa parehong panahon kung paanong ang mga iba't ibang
mga bahagi ng pagiging buhay sa loob ng ating pagkatao ng sunod sunod.
mga bahagi ng pagiging buhay sa loob ng ating pagkatao ng sunod sunod.
Lahat ng mga ito ay umiiral sa
loob natin nang sabay-sabay.
Kaya ang kapanganakan sa kainosentihan ay ang unang yugto suriin ang isang bagong ipinanganak na sanggol at makakatagpo tayo ng kadalisayan. Ang isang bagong panganak na sanggol ay puno ng kainosentihan at ng pagtanggap sa sarili at ng tiwala at pag-ibig ito ang sagisag ng purong kamalayan.
Kaya ang kapanganakan sa kainosentihan ay ang unang yugto suriin ang isang bagong ipinanganak na sanggol at makakatagpo tayo ng kadalisayan. Ang isang bagong panganak na sanggol ay puno ng kainosentihan at ng pagtanggap sa sarili at ng tiwala at pag-ibig ito ang sagisag ng purong kamalayan.
Kung gusto nating makita ang mga
katangian ng mga pagiging
inosensente sa ating sarili alalahanin natin ang mga panahong naranasan natin
ito.
Ang inosente ay alerto. Tulad ng isang sanggol. Ito ay puno ng pag-usisa, pagtataka at pagkamangha.
Ang inosente ay alerto. Tulad ng isang sanggol. Ito ay puno ng pag-usisa, pagtataka at pagkamangha.
Para sa isang buhay ang pakiramdam ng pagkamangha ay andoon. At doon ay may pakiramdam ng seguridad na gusto natin dito sa mundo at pagkatapos ay nakapagsasalita ng walang kaalaman
Na lagpas sa kaingayan ng oras ay namamalagi ang kapayapaan ng walang tiyak na oras mayroong -pagtanggap, May tiwala, May pag-ibig tayo at lahat tayo ay nakaranas noon Hindi lamang bilang mga sanggol bilang mga bata ngunit sa katunayan kahit na bilang matanda nakakatulong tingnan ang isang sanggol upang ma-ipaalala sa atin.
Binasbasan ni Jesus ang Maliliit na Bata
13 May mga taong nagdala ng mga bata kay Jesus upang
hilinging ipatong niya sa mga ito ang kanyang kamay, ngunit pinagalitan sila ng
mga alagad. 14 Nagalit si Jesus nang makita ito at
sinabi sa kanila, "Hayaan ninyong lumapit sa akin ang mga bata, at huwag ninyo
silang pagbawalan, sapagkat ang mga katulad nila ang mapapabilang sa kaharian
ng Diyos. 15 Tandaan ninyo: ang sinumang hindi
kumikilala sa paghahari ng Diyos, tulad sa pagkilala ng isang maliit na bata,
ay hinding-hindi paghaharian ng Diyos." 16 Kinalong
ni Jesus ang mga bata, ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanila at binasbasan
sila.
Iyong pagiging
inosente kailanman ay
hindi namamatay. Gusto nating makipag-ugnay sa pinagmulan ng paglikha. Tumingin tayo sa isang sanggol dahil ito ay nagmumula
sa sinapupunan ng paglikha at tayo ay
agad mababago sa isang nilikha ng
pag-ibig isang simpleng
pagharap sa isang sanggol ay gigising ng pagiging
inosente sa ating pagkatao.
Sa kabuuan ng sagradong aklat na ito Mayroong
mala-tulang karunungan ng mga taong lumakad
sa daan ng pantas dahil maraming masasabi
ang mga tula na hindi maaaring
maipaliwanag sa pamamagitan ng simpleng
pangungusap may kasabihang ngang ang
tula ay isang pagsalakay
sa hindi maipaliwanag na
pangungusap.
Pag aralan na
natin ang proseso. Ang pagharap sa isang
inosente, saan ako nanggaling?
Saan mo ako nakuha? Tanong ng sanggol sa kanyang ina. Sumagot ang kanyang ina habang naluluha at
ngumingiti habang inilalapit ang sanggol sa kanyang dibdib
nakatago ka sa aking puso bilang kagustuhan aking sinta ikaw ay nasa
mga manika sa aking mga pambatang laruan at kapag ako’y
naglalaro gumagawa ako ng imahe mo sa aking baraha tuwing umaga. Ginagawa kita
at hindi kita ginagawa. Ikaw ay kinang na nasa altar ng Diyos at sa aking
panalangin ipinapanalangin din kita sa aking pag-asa at sa aking pag-mamahal sa
buhay. Sa buhay ng aking ina ay nabuhay ka sa kandungan ng hindi namamatay na
espiritu na nagangasiwa sa aming tahanan.
Ikaw ay inalagaan ng ilang panahon at noong
ako’y nagdadalaga ang aking puso
ay nagbubukas ng talulot at ikaw ay
umaaligid isang samyong nag aabang.
Ang iyong malambot na kahinaan ay namulaklak sa aking batang biyas tulad ng isang kislap sa kalangitan bago pa man ang pagsikat ng araw.
Ang iyong malambot na kahinaan ay namulaklak sa aking batang biyas tulad ng isang kislap sa kalangitan bago pa man ang pagsikat ng araw.
Langit muna aking sinta kakambal
mong ipinanganak ang liwanag ng umaga at lumutang kang pababa sa agos ng mundo
ng buhay at sa wakas na istranded ka sa aking puso habang pinag-mamasdan ko ang
iyong mukha ang misteryo ay pumuspos sa akin.
Ikaw na pag-aari
ng lahat ay naging akin at sa takot na mawala ka hinawakan
kita ng mahigpit sa aking dibdib
anong mahika ang humuli sa kayamanan ng mundo.
Sa malambot na brasong ito bigla natin mararanasan ang isang bagay na banal at dalisay na magdadala sa atin sa mundo ng pagka-inosente at maaari nating maranasan iyan anumang oras sa ating sarili.
Sa malambot na brasong ito bigla natin mararanasan ang isang bagay na banal at dalisay na magdadala sa atin sa mundo ng pagka-inosente at maaari nating maranasan iyan anumang oras sa ating sarili.
Mateo 18: 1
Sino
ang Pinakadakila?
1 Nang mga sandaling iyon, lumapit kay Jesus
ang mga alagad at nagtanong, "Sino po ang pinakadakila sa kaharian ng
langit?" 2 Tumawag si Jesus ng isang bata, pinatayo
sa harap nila 3 at sinabi, "Tandaan ninyo: kapag
hindi kayo nagbago at naging katulad ng mga bata, hinding-hindi kayo
makakapasok sa kaharian ng langit. 4 Ang
sinumang nagpapakababa na gaya ng batang ito ay siyang pinakadakila sa kaharian
ng langit. 5 Ang sinumang tumatanggap sa isang batang
katulad nito alang-alang sa akin, ako ang kanyang tinatanggap."
Matatagpuan
natin ang inosenteng iyan sa sinapupunan ng paglikha
ngunit ang pagiging inosente ay bababa at magbibigay
daan sa pangalawang yugto sa daan ng pantas
at iyon ay ang
kapanganakan ng pagkamaka-sarili kahit na ang pagiging inosente ay nandoon ito ay nawawala dahil
natatabunan ng pagkamaka-sarili.
Ito ay ang kapanganakan
ng dalawahan ang
kapanganakan ng pagkamaka-sarili
at ang paghihiwalay ng sarili mula sa pagkatao.
Ang pagkamaka-sarili ay nagiging panloob na punto ng reperensiya at kapag nangyari iyon ito ay nagbibigay ng pagtaas sa takot sa pagkakadikit sa isang pangangailangan para sa pag-apruba sa isang pangangailangan upang angkinin ng sarili, mga alalahanin, para sa awa sa sarili, sa pansariling pagpapahalaga, paghihiwalay, pagkabalisa ang mga ito ay mga katangian ng kapanganakan ng pagkamaka-sarili.
Ang pagkamaka-sarili ay nagiging panloob na punto ng reperensiya at kapag nangyari iyon ito ay nagbibigay ng pagtaas sa takot sa pagkakadikit sa isang pangangailangan para sa pag-apruba sa isang pangangailangan upang angkinin ng sarili, mga alalahanin, para sa awa sa sarili, sa pansariling pagpapahalaga, paghihiwalay, pagkabalisa ang mga ito ay mga katangian ng kapanganakan ng pagkamaka-sarili.
At ito ang oras na pinanganganak kung kailan ang sarili ay isinakripisyo
para sa pansariling-imahe kapag ang sarili ay sinakripisyo
para sa sariling-imahe ang Oras ay nakaka-inip dahil
ang oras ay walang halaga kung hindi ang pagpapatuloy ng memorya na kung saan
ang ginagamit ay pansarili bilang isang panloob
na punto ng reperensiya.
kaya sa estado ng
pagkamaka-sarili mayroon tayong takot at pagkabalisa
at kapag tiningnan natin ang ating sarili makikita natin na sabay-sabay na naroroon ang pagiging inosente ngunit doon
din natin makikilala kung magbibigay ka ng atensyon
sa katotohanan na
ito ay hindi
ang tunay nating sarili.
Ang imahe sa
sarili ay hindi ang sarili.
Ang imahe sa sarili ay ang mga sosyal na maskara na ating inilagay pansamantala na nakikita pag nag meditasyon.
Ang imahe sa sarili ay ang mga sosyal na maskara na ating inilagay pansamantala na nakikita pag nag meditasyon.
Dumating na ang
oras na magsimula na nating malaman na ang pagkamaka-sarili ay walang iba kung
hindi isang bilangguan.
Isang kinakailangan entablado dahil ito ay nagbibigay sa atin ng sariling katangian.
Isang kinakailangan entablado dahil ito ay nagbibigay sa atin ng sariling katangian.
Ito ay nagbibigay sa atin ng isang kahulugan ng
pagkakakilanlan para masigurado ang
ating kaligtasan bilang isang indibidwal
ngunit ito ay isang malungkot na buhay kinakailangan makontrol
hindi ito ng tunay nating sarili.
Sinabi nga ng
isang dtef Masters na kapag natanggap
natin na pagkamaka-sarili ay
hindi ang tunay nating sarili saka mo lang malalaman ang tunay nating pagkatao. Sabi nga dati ay ganito siya. Ako na hindi malapit sa
pangalan ko ay umiiyak mula sa piitan at laong abala sa pagbuo ng
pader sa paligid ng pag-gawa ng bakod papataas sa ulap.
Nawala sa paningin ko
ang aking tunay na pagkatao Sa kanyang madilim na anino nagmataas ako
sa mataas kong pader wala akong ginawa kung hindi magpakayaman at magtago sa
mayaman kong tahanan. At dahil sa pag aalala ko sa mga ito nawala sa paningin ko
ang tunay kong pagkatao at tunay na dahilan ng pagkakalikha sa akin. Kaya
ng minsan akong lumabas sino itong aninong ito sa sumusunod sa katahimikan ng
kadiliman.
Tumabi ako upang maiwasan ang kanyang presensya ngunit hindi ako makatakas sa kanya
dinadagdag nya ang kanyang malakas na boses sa bawat salitang aking binibigkas
siya ang aking maliit na sarili Panginoon wala siyang kahihiyan puno ng
kayabangan at kasakiman sa pagiging makasarili. Panginoon nahihiya po akong
lumapit sa inyo kasama ang sarili kong maka-sarili.
Kaya sana isang
araw ang pagkamaka-sarili ay mamamatay.
At magbigay ng kapanganakan sa susunod na yugto na ating pag-uusapan at ang yugto na iyun ay ang kapanganakan ng nagtatagumpay ang pagkamaka-sarili ay nagbibigay sa pagtaas sa kapanganakan ng nagtatagumpay at ang nakakakuha nito ay mas malakas na ang loob at may sarili ng kakayahan para makuha ang katanyagan at kayamanan nararamdaman nya kaibahan nya at ang nagtatagumpay ay ipinanganak na.
At magbigay ng kapanganakan sa susunod na yugto na ating pag-uusapan at ang yugto na iyun ay ang kapanganakan ng nagtatagumpay ang pagkamaka-sarili ay nagbibigay sa pagtaas sa kapanganakan ng nagtatagumpay at ang nakakakuha nito ay mas malakas na ang loob at may sarili ng kakayahan para makuha ang katanyagan at kayamanan nararamdaman nya kaibahan nya at ang nagtatagumpay ay ipinanganak na.
Ang laruan ng mga matagumpay na tao ay ang mga materyal
na bagay, pera at kapangyarihan, iyan ang Diyos ng mga taong
matagumpay. Ang Diyos ng manipestasyon.
Isang kinakailangang bahagi ng ating sarili ang mga ito ay bahagi ng walang katapusan at walang hanggang sarili na nagpapalagay
na mayroon sa ilang mga antas ng ating kamalayan
at hindi ito ang lahat sa ating buhay
pero humawak tayo rito.
May
nanalangin nga sa Panginoon na bigyan siya ng pagpipigil sa kaniyang sarili
pero kung maaari ay huwag muna ngayon kasi nasisiyahan pa siya.
Isang pamilyar na linya
titigil na ako sa paninigarilyo ngunit
hindi ngayon mag papapayat na ako
ngunit hindi ngayon sa anumang
kaso na ito ang kapanganakan
ng nagtatagumpay ay isang kinakailangang bahagi ng ating pag-iral.
At humahantong tayo sa isa pang yugto ng paglipat
dahil ang oras
ay dumating na kung saan ang nagtagumpay ay
hindi nasisiyahan sa lahat ng mga nakamit na ang nais ay
kumonekta sa pagnanais para sa
makabuluhang relasyon.
Isang pagnanais na magbigay kahit na ang
pagbibigay ay dahil sa pagiging
makasarili nagbibigay dahil
gusto lang magpasikat upang itaas ang
sariling imahe tulad ng isang pilantropong nagbibigay. Para ang kanyang pangalan ay nakasulat sa
harapan ng hospital o paaralan. Nagbibigay para bigyan ng kasiyahan ang sarili
kapalit ang kasikatan at kapurihan.
Ang pagkamaka-sarili pa rin ang panloob na
punto ng reperensiya kaya papunta sa
entabladong pinag-uusapan natin ang tungkol sa unang tatlong mga antas ng sariling-kamalayan ang pag-pagtulog, pangangarap, at pag-gising
ang mga taong nauna sa atin ang mga manghuhula, mga propeta ang yugto na ito ng engkantador, ang mga manggagamot, ang mga salamangkero ang mga pantas ang nagsasabi na mayroong higit pa sa buhay.
ang mga taong nauna sa atin ang mga manghuhula, mga propeta ang yugto na ito ng engkantador, ang mga manggagamot, ang mga salamangkero ang mga pantas ang nagsasabi na mayroong higit pa sa buhay.
May mga yugto ang kamalayan
na siguradong mas
kahanga-hanga at kabigha-bighani
ngunit karamihan sa mga tao ay mananatili sa sirculo sa kanilang buong buhay.
Pag-uusap natin tungkol sa mga karagdagang rebolusyon ng
kamalayan habang papunta tayo lagpas sa
nagbibigay at sa unang pagkakataon
kumonekta sa susunod na yugto ng ating anyo ng ating ebolusyon
na naglalayo sa atin mula sa estado ng pag-gising.
At nakakagising sa atin sa isa pang
estado
ng kamalayan ito ay ang kapanganakan ng susunod na yugto sa ngayon nasa estado tayo ng pag-gising. At ang lahat ng bagay ay lilitaw na napaka totoo sa atin subalit ito ay tunay lamang para sa estado ng pag-gising tulad ng kapag tayo ay nasa estado ng pangarap.
ng kamalayan ito ay ang kapanganakan ng susunod na yugto sa ngayon nasa estado tayo ng pag-gising. At ang lahat ng bagay ay lilitaw na napaka totoo sa atin subalit ito ay tunay lamang para sa estado ng pag-gising tulad ng kapag tayo ay nasa estado ng pangarap.
At ang lahat ng bagay ay lilitaw na napaka totoo
sa atin ito ay wasto lamang
para sa katayuan ng estado ng
panaginip nakakaranas tayo ng mga panaginip
at ang mga ito ay napaka-totoo.
at ang mga ito ay napaka-totoo.
Ito ay totoo matapos nating magising mula sa panaginip saka natin malalaman na panaginip lamang ito dahil gising
na tayo.
Kapag ang pantas na nauna sa atin ang nagsabi na
kapag nasa estado ng pag-gising ito man ay totoo, ito ay
tunay dahil tayo ay andoon tulad noong
tayo ay nananaginip.
At darating ang araw kapag tayo ay gumising mula
rito at sasabihin kawili-wiling pag-gising.
Tinitingnan
natin na ang panaginip ay hindi totoo dahil ito ay nilikha lamang ng ating
utak. Hindi natin napagtanto na ito ay isang realidad kasama ng mga bituin ng
kalawakan ng mga puno ng bahaghari at ikaw at ako ay
nilikha din ng ating utak.
Ang utak at ang
ating pakiramdam ay nag kokonbert sa radikal na bukas sa
maraming paliwanag at patuloy na dumadaloy sa kuwantum na tinatahi at
i-conbert ito sa materyal na
realidad ang magika
dito ay ang
magika na nasa loob ng kamalayan na kung saan maisip
at sumasaklaw at
lumilikha at nagiging mundo
malayo sa dulo ng hindi
pangkaraniwang bagay.
Kumukuha tayo ng enerhiya
at impormasyon pinagsasama ito at conbert natin ito sa materyal na realidad sa isang tiyak na yugto ng kamalayan na tinatawag na estado ng pag-gising ng kamalayang pang-tao.
at impormasyon pinagsasama ito at conbert natin ito sa materyal na realidad sa isang tiyak na yugto ng kamalayan na tinatawag na estado ng pag-gising ng kamalayang pang-tao.
Ngunit habang papunta
tayo sa ibayo ng estado ng pag-gising ng kamalayan nagsimula tayong sumulyap sa
ating sariling kaluluwa at makipag-ugnay sa kanya at napag-alaman natin na mayroong isang estado ng transendensiya.
ating sariling kaluluwa at makipag-ugnay sa kanya at napag-alaman natin na mayroong isang estado ng transendensiya.
Kung Saan ang mundong ito
ay na poporma at hindi pangkaraniwang
bagay ay nagiging wasto. Tanging para sa estado
ng pisyolohiya at
ang estado ng
kamalayan.
Kamalayang lumilikha ng sarili nitong pisyolohiya at ang bawat estado ng pisyolohiya ay isang tiyak na estilo ng gumaganang agos ng utak gumana sa isang tiyak na paraan.
Ang tibok ng ating puso, ang ating paghinga, ang agos ng impormasyon at enerhiya sa katawan ay may kinalaman lamang sa ganoong estado.
Kamalayang lumilikha ng sarili nitong pisyolohiya at ang bawat estado ng pisyolohiya ay isang tiyak na estilo ng gumaganang agos ng utak gumana sa isang tiyak na paraan.
Ang tibok ng ating puso, ang ating paghinga, ang agos ng impormasyon at enerhiya sa katawan ay may kinalaman lamang sa ganoong estado.
Ang estado ng panaginip ay may sariling metabolikong tulin, ng sarili nitong estadong pisyolohiya. Ang pag-tulog ay may sariling metabolikong
tulin ng sarili nitong pisyolohiya ang estado. Ang pag-gising ay may sariling metabolikong
tulin, ng sarili nitong estadong pisyolohiya. Bumubuo tayo ng iba’t
ibang realidad.
Tingnan natin
habang tayo ay nag-aaral ang pantas, ano ang susunod na estado at ano ang
mangyayari kapag ipinanganak ang naghahanap.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento